سنگ قبر «دریاچه ارومیه» تراشیده شد!

پایگاه آگاهی رسانی محیط زیست ایران (زیستا):

در حالی که کارشناسان و دوستداران محیط زیست از سال‌ها پیش درباره بحرانی شدن وضعیت دریاچه ارومیه هشدار داده بودند، آن طور که مدیرکل محیط زیست آذربایجان شرقی توصیف می‌کند، «سرانجام مسوولان باور کردند که بحران دومین دریاچه آب شور و بیستمین دریاچه بزرگ جهان جدی است» و تصمیم گرفتند سند ملی برای این تالاب بین‌المللی و ذخیره‌گاه بیوسفر با همکاری سازمان‌های جهانی تدوین کنند، تا شاید قلب دریاچه ارومیه مجددا بتپد؛ هرچند که به نظر می‌رسد، خیلی برای نجات ارومیه دیر شده است. اما در صورت اجرای همین سند توسط دستگاه‌های ذیربط و بایگانی نشدن آن می‌توان، هنوز به نجات این اکوسیستم جهانی امیدوار بود.

 

به گزارش ایسنا، دریاچه ارومیه به اعتقاد کارشناسان هم‌اکنون بسیاری از ویژگی‌های خود را از دست داده است، به شکلی که افزایش شوری این دریاچه و رسیدن به حد فوق اشباع یعنی 340 گرم بر لیتر، مرگ و میر پرندگان در نتیجه رسوب نمک بر روی بال و پر و بدن آن‌ها و نهایتا نبود قدرت جابجایی و تغذیه، پدیدار شدن حداقل 150 هکتار اراضی شوره‌زار خصوصا در نواحی پست اطراف دریاچه و سواحل و جزایر، چسبیده شدن جزایر 9 گانه پارک ملی (محل زادآوری گونه‌های مهم پرندگان مهاجر) به سواحل جنوبی دریاچه (پدیدار شدن ارتباط خشکی جزایر یادشده با ساحل)، مختل شدن امور تردد شناورهای دریایی و کارایی نداشتن اسکله‌های احداث شده در سواحل رشکان، گلمانخانه و جزایر اشک و کبودان، کاهش جمعیت و زادآوری پرندگان مهم ساکن دریاچه شامل پلیکان سفید و فلامینگو، کاهش مهاجرت پرندگان به زیستگاه پارک ملی دریاچه ارومیه، کاهش شدید سیست آرتمیا در دریاچه و بلوری شدن نمک و تشکیل لایه‌های ضخیم نمک در کف و بستر را به دنبال داشته است.

از سوی دیگر کاهش شش متری سطح تراز آب دریاچه ارومیه طی 13 سال گذشته و قرارگیری سطح آب دو متر پایین‌تر از تراز اکولوژیک دریاچه موجب شده که به گفته معاون محیط طبیعی و تنوع زیستی سازمان حفاظت محیط زیست، نجات این دریاچه به حداقل 15 میلیارد مترمکعب آب نیاز داشته باشد. این در حالیست که به گفته کارشناسان در صورت افزایش 10 درصدی راندمان آب کشاورزی در منطقه و استفاده نکردن از این آب کل مشکل دریاچه ارومیه برطرف می‌شود!

به گزارش ایسنا، بررسی اثرات منفی فعالیت‌های اقتصادی ـ اجتماعی بر روی اکوسیستم دریاچه ارومیه نشان داده است به ترتیب کشاورزی، مدیریت منابع آب، جاده میانگذر و فعالیت‌های صنعتی و خدمات عمومی مهم‌ترین تاثیر را بر روی این دریاچه داشته‌اند.

این در حالیست که باید تمام این مسایل را در کنار وضعیت اسف‌بار فرسایش 50 درصدی ـ معادل 5/2 میلیون هکتار ـ حوضه دریاچه ارومیه، ورود سالانه شش میلیون مترمکعب پساب‌های صنعتی و بیش از 138 میلیون مترمکعبی پساب‌های حاوی کود، سموم کشاورزی و مقادیر نامشخصی فاضلاب‌های انسانی، بهره‌برداری بسیار بی‌رویه از مراتع منطقه و خشکسالی‌های اخیر دید.

اما سرانجام مسوولان تصمیم گرفتند تا برای نجات این دریاچه گامی اساسی بردارند که در این راستا سند ملی دریاچه ارومیه با عنوان «سند مدیریت جامع دریاچه ارومیه» تدوین شد که قرار است، روز شنبه با حضور وزرای کشور، نیرو و جهاد کشاورزی و رییس سازمان حفاظت محیط زیست در ارومیه امضا و اجرایی شود.

اما در آستانه امضای این سند، جشنواره مشارکت‌های همگانی برای حمایت از پارک ملی دریاچه ارومیه و نمایشگاه عکسی در این راستا در تبریز گشایش یافت.

/ 0 نظر / 23 بازدید